कथा

साबी खड्का धादिङको पहाडको फेदीमा एउटा सानो गाउँ छ—बरुवा। बिहान–बेलुका बाक्लो हुस्सु लागिरहने, शान्त र स्वस्थ वातावरण भएको ठाउँ। यही […]

बिहानको असिन्ने हावा, कुखुराको बास र धुलाम्य ढुङ्गे आँगन—यही ठाउँमा म मीठो निद्रामा डुब्दै थिएँ। तर साथीहरूले दाउरा लिन जंगल

अनु विश्वकर्मा (नाम परिवर्तन) म ११ वर्षकी मात्र सानी केटी थिएँ, जब एउटा छिमेकी अण्टीसँग काठमाडौं आउने निर्णय भयो। मेरो

मेरो सपना हरूको लडाई – बिनिशा चेपाङ मानव र मानवी मेरा दुई छोरा र छोरी विद्यालय गएका छन् । ओहो

सविना पराजुली (नाम परिवर्तन) आज १२ कक्षाको फाइनल जाँचको अन्तिम दिन थियो । सजिलो विषयसंगसंगै फेरी जाँचको अन्तिम दिन भएर

सुजिना क्षेत्री (नाम परिवर्तन) म कसरी आफ्नो परिचय दिऊँ?१० वर्षका हरेक बालबालिकाको हातमा किताब र कलम हुन्छ। राम्रो लुगा लगाएर

निशा क्षेत्री घरकी एक्ली छोरी, सबैकी मायाले पुल्पुलिएकी, सबैकी प्यारी म हुँ निशा । नाम मेरो निशा भएपनि सबैले मायाले

ओइ तलाइ कति चोटि भन्नु त्यो खातेसंग नबोल् भनेर कुकुर्नी । अहिले चैं किन यह बसेर नाटक गरिराको जान …

असोज ११ गते । लगातार तीन दिनसम्म झरी परिरहेको थियो। बाढी र पहिरोको जोखिमबारे सामाजिक सञ्जाल, रेडियो, टेलिभिजन आदिमा आएको