बुझेर बाँचेको जीवन: विभेद विरुद्धको आवाज
मनिसा खत्री दिनहुँ बिहान ५ बजे खुल्ने मेरा आँखाहरू आज ४ बजेकै समयमा जागे। रातभरको थकाइ, गाई–वस्तुको कुडो, कुखुरालाई दाना, […]
मनिसा खत्री दिनहुँ बिहान ५ बजे खुल्ने मेरा आँखाहरू आज ४ बजेकै समयमा जागे। रातभरको थकाइ, गाई–वस्तुको कुडो, कुखुरालाई दाना, […]
३१ असोज २०८२ अन्तर्राष्ट्रिय बालिका दिवस ११ अक्टोबर २०२५ को अवसरमा छोरी संस्थाले काठमाण्डौंमा “मेरो जीवनको सपना” र रौतहटमा “मेरो
-अनुष्का लामा जंगलको छेउमै एउटा सानो घर थियो, जहाँ ११ वर्षीया सुमना आफ्ना आमाबुबासँग बस्थिन्। उनको घर सुनसान ठाउँमा थियो—कच्ची
-मिरा दाहाल रत्नपार्क…………रत्नपार्क, …………….आउनुहोस् ……….. छिटो गर्नुहोस् हिड्न लाग्यो है …………………. ओ दिदी सिट खाली छ …… ल ल सिट
मानव शरिरमा जन्मिए तर मलाई महिला बनाइयो, मलाई त्यो पकाउन ल्याइएको साग झैं तयार गरियो, सागबाट माटो र किरा पखाले
छोरी संस्थाले यहि पुष १० र ११ मा छोरीमा आवद्ध महिलाहरुको लागि स्वस्याहार सम्बन्धी तालीम सम्पन्न गरेको छ । तालिममा