पढाइको निम्ति मेरो संघर्ष
बिनिशा चेपाङ इतिहास रचना त सबैलाई मन पर्छ, र न–रचेको इतिहास पनि त कोही नकोहीले बोक्छ। यो काम त शक्तिमा […]
बिनिशा चेपाङ इतिहास रचना त सबैलाई मन पर्छ, र न–रचेको इतिहास पनि त कोही नकोहीले बोक्छ। यो काम त शक्तिमा […]
सारु कुमारी (परिवर्तित नाम) मानिसको शरीरमा जन्मदाग हुन्छ भन्थे।तर मेरो त मन र शरीर दुवैमा जीवनभर नमेटिने कर्म–दाग परिसक्यो। चैत्र–वैशाखको
मनिसा खत्री दिनहुँ बिहान ५ बजे खुल्ने मेरा आँखाहरू आज ४ बजेकै समयमा जागे। रातभरको थकाइ, गाई–वस्तुको कुडो, कुखुरालाई दाना,
साबी खड्का धादिङको पहाडको फेदीमा एउटा सानो गाउँ छ—बरुवा। बिहान–बेलुका बाक्लो हुस्सु लागिरहने, शान्त र स्वस्थ वातावरण भएको ठाउँ। यही
बिहानको असिन्ने हावा, कुखुराको बास र धुलाम्य ढुङ्गे आँगन—यही ठाउँमा म मीठो निद्रामा डुब्दै थिएँ। तर साथीहरूले दाउरा लिन जंगल
अनु विश्वकर्मा (नाम परिवर्तन) म ११ वर्षकी मात्र सानी केटी थिएँ, जब एउटा छिमेकी अण्टीसँग काठमाडौं आउने निर्णय भयो। मेरो
मेरो सपना हरूको लडाई – बिनिशा चेपाङ मानव र मानवी मेरा दुई छोरा र छोरी विद्यालय गएका छन् । ओहो
सविना पराजुली (नाम परिवर्तन) आज १२ कक्षाको फाइनल जाँचको अन्तिम दिन थियो । सजिलो विषयसंगसंगै फेरी जाँचको अन्तिम दिन भएर
-अनुष्का लामा जंगलको छेउमै एउटा सानो घर थियो, जहाँ ११ वर्षीया सुमना आफ्ना आमाबुबासँग बस्थिन्। उनको घर सुनसान ठाउँमा थियो—कच्ची
सुजिना क्षेत्री (नाम परिवर्तन) म कसरी आफ्नो परिचय दिऊँ?१० वर्षका हरेक बालबालिकाको हातमा किताब र कलम हुन्छ। राम्रो लुगा लगाएर