गृह पृष्ठ

साबी खड्का धादिङको पहाडको फेदीमा एउटा सानो गाउँ छ—बरुवा। बिहान–बेलुका बाक्लो हुस्सु लागिरहने, शान्त र स्वस्थ वातावरण भएको ठाउँ। यही

बिहानको असिन्ने हावा, कुखुराको बास र धुलाम्य ढुङ्गे आँगन—यही ठाउँमा म मीठो निद्रामा डुब्दै थिएँ। तर साथीहरूले दाउरा लिन जंगल

अनु विश्वकर्मा (नाम परिवर्तन) म ११ वर्षकी मात्र सानी केटी थिएँ, जब एउटा छिमेकी अण्टीसँग काठमाडौं आउने निर्णय भयो। मेरो

मेरो सपना हरूको लडाई – बिनिशा चेपाङ मानव र मानवी मेरा दुई छोरा र छोरी विद्यालय गएका छन् । ओहो

छोरी संस्थाले यहि पुष १० र ११ मा छोरीमा आवद्ध महिलाहरुको लागि स्वस्याहार सम्बन्धी तालीम सम्पन्न गरेको छ । तालिममा